Bedradings systemen 860409 (c) 1986 by ORD-GROUP 5 Bedradings systemen Inleiding Omdat de ORDINATOR een zelf ontwikkeld systeem is, moesten er ook methoden bedacht worden om dit systeem op te bouwen. Hiervoor moesten enkele experimenteermethoden worden bekeken, en afge- wogen. Enkele methoden (en hun voor- en nadelen) worden hier genoemd, en de reden dat we tegenwoordig een (standaard) systeem gebruiken, dat goed bevalt. Geëtste print Dit systeem heeft als nadeel, dat de schakeling van te voren bekend moet zijn. Vanwege de experimentele opzet van ons systeem is dit niet mogelijk. Ook is de componentendichtheid (aantal componenten per opper- vlakte-eenheid) lager dan bij andere systemen. Hierdoor kunnen er minder componenten op de print. Het feit dat 'normale amateurs' geen dubbelzijdige doorgemetaliseerde printen kunnen maken maakt de componentendichtheid nog lager. Bovendien is dit systeem voor één enkele print veel te arbeidsintensief, met een grote kans op (moeilijk herstelbare) fouten. Conclusie: dit systeem is voor ons niet erg geschikt. Gaatjesboard Gaatjesboard is printmeteriaal met op een vaste afstand aange- brachte gaten ( de zgn 'steek'). Dit vrijwaart de bouwer van de noodzaak gaten te boren (een tijdrovend werkje). Het enige dat nog aangebracht moet worden is de bedrading. Deze bedrading kan met verschillende soorden draad worden uitgevoerd. Hieronder volgen een aantal draadsoorten met hun voor- en nadelen. Draad met PVC isolatie: Van deze draad smelt de isolatie als het wordt aangeraakt met een soldeerbout, en verspreidt daarbij stinkende, giftige gassen. Bovendien is de isolatie meestal nogal dik, waardoor de bedrading veel ruimte in beslag neemt. Daarom is deze draadsoort niet gebruikt. Geëmailleerd draad 0,1 mm: Deze draadsoort is zeer dun. De isolatie wordt gevormd door op de draad aangebracht emaille. Door de draad met een soldeerbout voldoende te verhitten, smelt deze isolatie en wordt de draad 'gestript'. Merk op dat hiervoor dus geen speciaal gereedschap nodig is. De methode werkt snel, maar omdat de draad zo dun is, breekt het soms ook als dat niet de bedoeling is. Bovendien worden met het vastsolderen van een draad soms ook andere draden gestript, waardoor ongewenste contacten (sluitingen) ontstaan. De CPU-kaart is met dit systeem opgebouwd, maar de ervaring welke met deze methode is opgedaan, leerde dat het 'niet alles' is. Geëmailleerd draad 0,3 mm: Deze draadsoort is wat dikker dan de vorige. Het bleek in de praktijk te dik te zijn. Bovendien bleek dit draad soms ook sluitingen te maken. Bedradings systemen 860409 (c) 1986 by ORD-GROUP 6 Teflondraad (wire-wrap draad): Deze draadsoort heeft een isolatie van teflon, een kunststof die niet smelt door de warmte van de soldeerbout. Het moet met een striptang worden gestript, die rondom snijdt. Dit vereist spe- ciaal gereedschap. Gelukkig bleek dit gereedschap aanwezig, zodat dit geen probleem vormde. Deze draadsoort gebruiken we met veel succes. Voor de wire-wrap techniek, waarbij de draad strak om een vier- kante pin wordt gewikkeld, is speciaal gereedschap nodig. Dit gereedschap is op het lab defect, waardoor deze methode al afvalt. Voeg daarbij de hogere prijs van de IC-voeten, het feit dat de lange pennen van deze voeten snel sluiting maken, en het feit dat een wire-wrap print meer plaats nodig heeft dan een gesoldeerde print, en het zal duidelijk zijn dat we bij voorkeur solderen. Wij gebruiken dus gaatjesboard bedraad met teflondraad. Dit werkt uitstekend en wij hebben weinig last van fouten die ontstaan door kortsluitingen of onderbrekingen in de bedrading.